TamilSpy

பொழுது போக்கு இணையம்…

மக்களின் இடப்பெயர்வும் தமிழர்களும்: காந்தன்

தமிழர் தாயகத்தில் தமிழ் மக்களின் வாழ்வோடு இடப்பெயர்வினையும் ஒன்றித்த விடயமாக பார்க்கலாம். விடுதலைப் போராட்டம் துவங்கிய காலங்களுக்கு முன்னதாகவே தமிழ் மக்களின் நிலங்கள் கபளிகரம் செய்யப்பட்டதும் அதன் மூலமாக தமிழ் மக்களின் பூர்வீமான நிலங்களிலிருந்து அவர்கள் கண்ணீரும் கம்பலையுமாக ஏதிலிகளாக பிற இடங்களுக்கு இடம்பெயர்ந்தமையும் ஈழத்தமிழ் மக்களின் வரலாற்றோடு பின்னிப்பிணைந்து நிற்கின்றது.

விடுதலைப் போராட்டத்திற்கு முந்திய காலங்கள் இனங்களுக்கிடையிலான முரண்பாடுகள் நிரந்தரமான இடப்பெயர்வுக்கு வழிவகுத்தது. இதில் கிழக்கில் முஸ்லிம் மக்களும் சிங்களவர்களும் தமிழ மக்களின பூர்வீக நிலங்களிலிருந்து அவர்களை சில இடங்களிலே விரட்டியடித்தார்கள். அதுபோல், அவர்களின் நிலங்களும் பறிக்கப்பட்டது. இந்த வகையில் 1983ம் ஆண்டு யூலை இனக்கலவரத்தின் மூலமாக தமிழ் மக்களின் பொருளாதாரம் தென்பகுதியிலிருந்து சிதைக்கப்பட்டது. தமிழ் மக்களின் உயிர்களும் பறிக்கப்பட்டன. இலங்கையின் தென்பகுதியிலிருந்து பெரியளவிலான ஒரு இடப்பெயர்வினை தமிழ் மக்கள் முதற்தடவையாக சந்தித்தார்கள். இந்த இடப்பெயர்வும், அதன் மூலமாக எம்மக்கள் அனுபவித்த இன்னல்களுமே தமிழ் மக்களின் வாழ்வுரிமை போராட்டம் வீறு கொண்டு எழுந்திட வழிவகுத்தது என்பதில் மாற்றுக்கருத்திற்கு இடமில்லை.

விடுதலைப்போராட்டம் வெற்றிகளை குவித்துக்கொண்டிருக்கையில் இலங்கைப் படையினரும் இராணுவ நடவடிக்கை என்ற பெயரிலும் பாதுகாப்பு வலயங்கள் என்ற பேரிலும், இவைகள் தவிர இராணுவ தேவைகளின் நிமிர்த்தம் தமிழ் மக்களின் நிலங்களை பயன்படுத்த மீண்டும் மீண்டும் எம்மக்கள் இடப்பெயர்வுகளைச் சந்திக்க நேர்ந்தது.

அந்த வகையில் வரலாறு காணாத யாழ்ப்பாண இடப்பெயர்வினை எம்மக்கள் மறக்கவே மாட்டார்கள். பகுதி பகுதியாக இடப்பெயர்வுகளை சந்தித்த எம் மண், ஒட்டுமொத்தமாக ஒரு பெரிய பிரதேசத்தில் இருந்து வரலாறு காணாத துன்பங்களுடனும், சுமைகளுடன் இடப்யெர்வினை சந்தித்தது. இந்த இடப்யெர்வின் போது துன்பத்தை சந்தித்த மக்களுடன் இன்றும் நாம் பேசும் போதும் அதனை மீண்டும் ஞாபகப்படுத்தும் போதும் அவர்களின் வேதனைகள் இன்றும் கண்முன் வருகின்றது. அதனூடாகவே எம்மக்களின் இடப்பெயர்வுகளின் சோகம் நெடுங்கதையாக தொடர்ந்தன எனலாம். வன்னி மண்ணில் வாழ்ந்த அனைத்து மக்களுமே இன்று இடப்பெயர்வுகளினால் ஏற்பட்ட துன்பங்களை சுமந்தவர்கள். இதற்கு ஒருத்தர் கூட விதிவிலக்கல்ல என்ற அளவுக்கு அம்மக்கள் இடப்பெயர்வுகளினால் வேதனைப்பட்டவர்கள்.

இதுபோல் கிழக்கிலும் மக்கள் இடப்யெர்வுகளுக்கு ஒருபகுதி மக்கள் அதிகளவில் வேதனைச சுமையை சுமந்தவர்கள் என்ற போதிலும், இரண்டாம் கட்ட ஈழப்பேரர் கிழக்கில் துவங்கியபோது, ஒரு குறுகிய கால இடப்பெயர்வுகளை எல்லா மக்களும் சந்திக்கவே நேர்ந்தது. மாதக்கணக்கிலேயே இந்த இடப்பெயர்வுகள் இருந்தாலும் சில பகுதி மக்கள் இந்தக் காலப்பகுதியில் நிரந்தரமான இடப்யெர்வுகளையும் சந்தித்தார்கள். மட்டக்களப்பு மாவட்டத்தினைப் பொறுத்தவரையில் இம்மாவட்டத்தின் மேற்கு எல்லைப்புற பகுதியில் சிங்கள மக்கள் வாழ்ந்த பிரதேசங்களுக்கு அண்மையாக வாழ்ந்த மக்கள் பாதுகாப்பான இடங்களுக்கு நகர வேண்டியதேவையும் ஏற்பட்டது. இவ்வாறு இடம்பபெயர்ந்தவர்கள் விவசாயத்தினையே முக்கிய தொழிலாக கொண்டிருந்தயையால் மாவட்டத்தின் ஏனைய பகுதிகளுக்கு இடம்பெயர்ந்த வேளையில் பல பிரச்சனைகளை சந்திக்க நேரிட்டது. விவசாயத்தினை நம்பி வாழ்ந்த மக்களுக்கு இடம்பெயர்ந்த இடங்களில் உரிய விவசாய நிலங்கள் இல்லாமல் போகவே தினக்கூலித் தொழிலாளர்களாக மாறினார்கள். அதேவேளையில் தங்களது சொந்த நிலங்கள் ஒரு பகுதி பெரும்பான்மை மக்களின் ஆட்சிக்கு உட்பட்டதுடன் மறுபகுதி கால் நடைகளின் மேய்ச்சல் நிலங்களாகவும் மாறின. இது தவிரவும் இவ்வாறு இடம்பெயர்ந்த மக்கள் திருமண பந்தங்கள் போன்ற உறவுகளினால் இடம்பெயாந்த பிரதேசங்களுடன் இணைந்து கொண்டமையால் மீண்டும் ஒரு பகுதி மக்களே சுமார் 12 வருடங்களின் பின்னர் புரிந்துணர்வு ஒப்பந்த காலத்தில் ஏற்பட்ட அமைதிச் கூழலில் தமது பகுதிக்கு திரும்பினார்கள். இந்தக் காலப்பகுதியில் பாவற்கொடிச்சேனை மற்றும் உன்னிச்சை போன்ற பகுதிகளிலிருந்து இடம்பெயர்நத முஸ்லிம் மக்களும் கடந்த ஆண்டிலேயே தமது பகுதிக்குச் சென்றிருந்தார்கள் என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது.

இது தவிரவும் தமிழ் மற்றும் முஸ்லிம் மக்களின் பல விவசாய நிலங்கள் குறிப்பாக பல ஆயிரக்கணக்கிலான வயல் பிரதேசங்கள் தரிசு நிலங்களாக மாறின. இது இடம்பெயர்ந்த மக்களின் பொருளாதார நிலையில் தாக்கத்தினை ஏற்படுத்தியது மட்டுமல்லாது, மாவட்டத்தின் பொருளாதார நிலையிலும் அரிசி உற்பத்தியிலும் ஒரு பெரிய தாக்கினை ஏற்படுத்தியதும் ஒரு முக்கியமான விடயம் எனலாம். சில பகுதியில் விவசாய நிலங்களில் பயிற்செய்கை செய்ய முடியாத நிலை ஏற்பட்டவுடன் அதனை நம்பி அந்த பகுதிகளில் வாழ்ந்த மக்களும் இடப்பெயர்வுகளைச் சந்தித்தார்கள்.

இந்த நிலையில் கிழக்கில் தொடர் இடப்பெயர்வுகள் இல்லை என்ற போதிலும், கிழக்கில் புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தத்தின் பின்னரான காலப்பகுதியில் திருகோணமலையில் மாவிலாற்றில் துவங்கிய இராணுவ நடவடிக்கைகள் தொடர்ச்சியாகவே இலங்கை இராணுவத்திற்கு சாதகமான கள நிலையை அமைத்துக்கொடுத்தமையினால் மக்களின் இடப்பெயர்வுகளும் தொடரவே செய்தது. புலிகளின் கட்டுப்பாட்டுப் பகுதியை நோக்கிய இராணுவ நடவடிக்கை காரணமாக அங்குள்ள குடிமக்களும் இடப்பெயர்வுக்கு உள்ளானார்கள். மட்டக்களப்பு மாவட்டத்தை அண்டிய பகுதியூடான நிலப்பகுதியில் இந்த இராணுவ நடவடிக்கைகள் இருந்தமையால் பெரும்பகுதி மக்கள் அண்மையாக இருந்த மட்டக்களப்பு மாவட்டத்திற்கு இடம்பெயர ஒரு பகுதி மக்கள் திருகோணமலை மாவட்டத்தின் ஏனைய பகுதிக்குள் இடம்பெயர்ந்தார்கள். இதன்போது வெளியேறிய மக்கள் அம்பாறை மட்டக்களப்பு திருகோணமலை ஆகிய பகுதிகளில் தற்காலிகமாக வாழ்ந்தார்கள். இடம்பெயர்ந்த இடங்களில் மக்களின் வாழ்வு பல மாதங்களாக நீடித்தது. அதன் பின்னதாக அதியுயர் பாதுகாப்பு என்ற போர்வையில் தமிழ் மக்களின் பூர்வீக நிலங்களை அரசு சுவீகரித்தது. இந்த மக்களின் மனங்கள் வேதனையில் ஆழந்தன. இடம்பெயர்ந்த மக்களை மீளக்குடியமர வருமாறு அழைப்புக்கள் வந்தன. மக்கள் உடனடியாக மீள்குடியே தயாராக இல்லாபோது வந்த அழைப்பால் மக்கள் மீளகுடியமர பின்னடிக்கவே பலாத்காரம் பயன்படுத்தப்பட்டது என்ற குற்றச்சாட்டுக்கள் எழுந்தன. யுத்தம் நடைபெற்ற பகுதி என்பதனால், மக்களின் அடிப்படைத்தேவைகள் பூர்த்தி செய்யப்பட்ட பின்னரே மக்கள் குடியமர்த்தப்படவேண்டும். ஆனல், அவ்வாறான ஒருநிலை இல்லாமையினால் மக்கள் பல துயரங்களுக்கு உட்டபட்டார்கள். பின்னதாகவே கட்டம் கட்டமாக மக்கள் மீளக்குடியமர்ந்தார்கள். அதியுயர் பாதுகாப்பு வலயங்களாக பிரகடனப்படுத்தப்பட்ட பகுதியில் இருந்த மக்கள் இன்றும் சில இடங்களில் இடம்பெயர்ந்த நிலையிலேயே வாழ்கின்றார்கள்.

இவ்வாறு ஏறக்குறைய மூன்று வருடங்களாக இடம்பெயர்ந்த நிலையில் வாழும் மக்கள் இடம்பெயர்ந்த இடங்களில் திருமண பந்தங்களினால் இணைத்துக்கொண்ட நிலையில் அந்தப்பகுதியில் நிரந்தர மக்களாகிவிட்டார்கள். சிலர் தமது அரச தொழில்களை நிரந்தரமாக்கிக்கொண்டு வீடுகளையும் அமைத்துக்கொண்டு வாழத்தொடங்கிவிட்டார்கள். எத்தனைதான் வசதி வாய்ப்புகளோடு வாழ்ந்த இடத்தில் வாழ்வை அமைத்துக்கொண்டாலும் பிறந்து வளர்ந்து வாழ்த மண்ணின் மகிமையை எந்த மக்களினாலும் மறக்கமுடியாது.

இந்த கட்டுரைய முடிப்பதற்கு முன்னால், இதுவரையில் யுத்தத்தினால் மட்டுமே இடப்பெயர்வுகளை சந்தித்த மக்களின் இன்னல்களை பார்த்தோம். யுத்தம் மட்டுமே இடப்பெயர்வுகளுக்கு காரணம் என்றில்லை. வரலாறு காணாத இழப்புகளை தந்த ஆழிப்பேரலை அனர்த்தமும் நினைத்துப்பார்க்கமுடியாத அளவுக்கு நிரந்தர இடப்பெயர்வுகளை ஏற்படுத்தியுள்ளது. அந்த அனர்த்தத்தில் பாதிக்கப்பட்ட மக்களின் வாழ்வாதாரம் இன்னும் சரியான அளவுக்கு மீளவில்லை. அரசசார்பற்ற அமைப்புக்களின் உதவிகள் கொண்டு சில மக்கள் வீடுகள் போன்றவற்றை அமைத்தாலும் கூட இன்னும் சில மக்கள் வீடுகளை பூர்த்தியாக்காத நிலை காணப்படுகின்றது.

யுத்தம் மற்றும் இயற்கை அனர்த்தங்கள் எல்லாமே அழிவுகளை மட்டுமல்ல, தற்காலிகவும் நிரந்தமாகவும் இடப்பெயர்வுகளையும் ஏற்படுத்தியுள்ளது. எம்மக்களின் வாழ்வாதார பின்னடைவிலும் பொருளாதார முன்னனேற்றத்திலும் சமூக சமுதாய பிரச்சினைகளிலும் இந்த இடப்பெயர்வுகள் பலவிதமான தாக்கத்தினை ஏற்படுத்தி நிற்கின்றன என்பது நாம் அனைவரும் ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய ஒரு விடயமாக இருக்கின்றது.

காந்தன்.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Category: Articles

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*