TamilSpy

பொழுது போக்கு இணையம்…

“இனக்கொலை” நாயகர்களின் இழுபறிப் போர்!

fonsegaஇருபதாம் நூற்றாண்டின் ‘யூதஇன’ப் படுகொலைகளுக்குப் பின், இந்நூற்றாண்டு மறக்கவோ மன்னிக்கவோ இயலாத ‘சிறுபான்மை இன அழிப்பு’ இவ்வருட(2009) முற்பாதியில் அரங்கேறியிருக்கிறது.

அதனை ‘வெற்றி’கரமாக நடாத்தி முடித்தவர்கள் இலங்கையின் அதிபர் ராஜபக்‌ஷேயும், முப்படைத்தளபதியாக அதிபரின் கட்டளையை ஏற்றுச் செயற்பட்ட சரத் பொன்சேகாவும் !

‘ஈழம்’ என்னும் ஓர் தனித்தமிழ் நாடு உருவாகிவிடக் கூடாது என்பதில் மிகுந்த எச்சரிக்கையுடன் செயலாற்றிய ஓர் அண்டை நாடும் இந்த ‘வெற்றி’யில் கணிசமான பங்கினை வகித்திருந்தது.

sarath_mahinda

உலக நாடுகள் பலவற்றின் நவீன ஆயுதங்கள் ; மறைமுகத் தூண்டுதல்கள் ; உற்சாகமூட்டல்கள் ; வேவு வேலைகள்; காலை வாருதல்கள் என்னும் பன்முக ஆற்றல்களது உதவியுடன் நசுக்கப்பட்ட இந்தத் தமிழின உரிமைப்போரின் ‘வெற்றி’க்கு உரித்துடையவர் தாமே என்று மார்தட்டிக் கொள்வதில் எழுந்த போட்டியும், அதிகார மோகமும் இன்று இந்த இரு ‘நாயகர்’களையும் எதிரிகளாக மாற்றிவிட்டிருக்கிறது.

‘புலி’களால் தூக்கம் தொலைத்து நடமாடிக்கொண்டிருந்த இந்த இரு சிங்களத் தலைவர்களும், இன்று ஒருவர் மற்றவரால் தூக்கத்தை இழந்து அவதியுற்றுக் கொண்டிருக்கிறார்கள்!

இவர்கள் இருவரும் அடித்துக் கொள்வதால் அந்நாட்டில் வாழும் தமிழர்கள் அடையப்போவதோ அல்லது இழக்கப்போவதோ எதுவுமில்லை. அதுதான் அவர்கள் எல்லாவற்றையும் இழந்து நிற்கிறார்களே. இனி இழக்க அவர்களிடம் என்ன இருக்கிறது?. என்றாலும், இவர்களது இந்தப் பூசலுக்கான ‘யுத்தத்தில்’ தமிழினம் தொடர்புற்றிருப்பதை மறுப்பதற்கில்லை.

எனவே இந்த இரு ‘இனக்கொலை நாயகர்’களது போராட்டத்தின் பின்னணிபற்றி எழுதுவது, ஒருவகையில் தேவையானதுங்கூட.

அதிபர் பதவி என்னும் அதிகாரம் கிட்டுவதற்கு முன்னர்- ஸ்ரீ லங்கா சுதந்திரக் கட்சியின் முக்கிய புள்ளியாக விளங்கிய, ராஜபக்‌ஷே ஒரு முன்னாள் மனித உரிமைப் போராளி என்றால் நம்புவதற்கு சிரமமாகத் தானிருக்கும். ஆனால் உண்மை.அதுதான்.

அண்மையில் கொழும்பு மேல் நீதிமன்றம் அளித்த தீர்ப்பின் வழி இருபது வருடக் கடூழியச் சிறைத் தண்டனை பெற்ற ஊடகவியலாளரான திஸ்ஸநாயகம் தமது வாக்குமூலமொன்றில்; அப்போது எதிர்க்கட்சி நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களாக இருந்த மஹிந்த ராஜபக்‌ஷே மற்றும் அவரது ஆலோசகர் வாசுதேவ நாணயக்கார ஆகியோர் தாம் மேற்கொண்டிருந்த ‘காணாமல் போனோர்’ பற்றிய தகவல்களைத் திரட்டும் பணியில் தமக்கு அரசியல் தலைமைத்துவத்தை வழங்கிவந்ததாக குறிப்பிட்டிருக்கிறார்.

ஆக ….. இந்த ராஜபக்‌ஷே, ஆரம்பத்தில் ஓர் மனித உரிமைப்போராளியாகத் தன்னை இனங்காட்டி வந்திருக்கிறார். அதன் மூலமாக பொதுஜன ஆதரவினையும் பெற்றிருக்கிறார்.

இது, ஒருவகையில் ‘கலைஞர்’ கருணாநிதி தம்மைத் ‘தமிழினக் காவல’ராக வெளிக்காட்டிக்கொண்டதற்கு ஒப்பானதெனலாம்!

இவர்களைப் போன்ற தலைவர்களது சுய உரு வெளிப்படும் சமயத்தில்; அதனால் பெருமளவிலான அப்பாவிப் பொதுமக்கள் பாதிக்கப்படுவதை இவர்கள் உணர்வதில்லை என்பதுதான் வேதனையானது.

எது எப்படியோ, மனித உரிமைகளை மதித்து அதற்காகப் போராடிய ஓர் முன்னாள் மனித உரிமைப் போராளி, இலங்கையின் அதிபர் என்னும் உயர்ந்த பதவியை எட்டிய பின்னர், மனித உரிமைகளை மிதிக்கும் ஒருவராக மாறிவிட்டிருப்பது ஆச்சரியமான உண்மை!

இவரது மனித உரிமை மீறல்களுக்கு சிங்கள ஊடகவியலாளர்கள் பலரும் பலியாகும் நிலையும் ஏற்பட்டிருந்தது. சிறுபான்மை இனமொன்றின் நியாயமான போராட்டத்தினை நசுக்குவதற்குத் தாம் எடுக்கும் நடவடிக்கைகளைத் தட்டிக்கேட்கும் சுதந்திரத்தினைப் பறிக்கும் இவரது செயல்கள் சிங்களர்கள் மத்தியிலும் இவருக்கு எதிப்பினை உருவாக்கத் தவறவில்லை.

மற்றொருபுறத்தில், தனது குடும்ப அரசியலை வளர்த்தெடுப்பதில் இவர் கடைப்பிடித்த உத்திகளோ நமது(?), ‘கலைஞரை’யும் மிஞ்சுவனவாக இருந்தன!

‘கலைஞரைப் போன்று, இவர் தமது பேரனுக்கும் ‘பதவி’யினைப் பெற்றுத்தரத் தவறிவிட்டாலும் ( ஒருவேளை இவரது பேரப்பிள்ளைகள் வாக்களிக்கும் வயதை எட்டாதது காரணமாயிருக்கலாம்) ஏனையவற்றில் இவர் கலைஞரைவிடவும் வேகமாகவே செயலாற்றினார்!

இப்போது இலங்கையை ஆள்வதும், இனியும் சில தலைமுறைகளுக்கு அந்நாட்டை ஆளப்போவதும் ராஜபக்‌ஷே பரம்பரையினரே என்னும் நிலையை உருவாக்க இவர் அரசியல் சதுரங்கத்தில் நகர்த்த முயன்ற ‘காய்கள்’, காட்டிய சர்வாதிகார அடக்கு முறைகள் என்பன, இவருக்கு எதிர்ப்பினை உருவாக்கும் காரணிகளாக அமைந்தன.

சென்ற மே மாத நடுப் பகுதிவரை- அதாவது ‘புலிகள் இயக்கம் முறியடிக்கப்பட்டுவிட்டது’ என்னும் செய்தி உறுதியாகும்வரை- ‘புலிகளையும் அவர்களை ஆதரிக்கும் தமிழர்களையும் பற்றிச் சிங்கள அரசியல் வாதிகள் உருவாக்கிவைத்த ஒருவித ‘கிலி’யில் வாழ்ந்த சிங்களப் பொதுசனம், அதன் பின்னர் தமது உண்மை நிலையினைச் சிறிதுசிறிதாக உணர ஆரம்பித்தது.

இந்தச் சந்தர்ப்பத்தில் மஹிந்தவுக்கும், சரத் பொன்சேகாவுக்கும் இடையில் ஏற்பட்டுள்ள மோதல் இன்று இலங்கை அரசியலில் பரபரப்பினை உருவாக்கியுள்ளது.

தலைநகர் கொழும்பில் இந்த இருவருக்கும் இடையேயுள்ள முறுகல் நிலையினைத் தங்கள் அரசியல் லாபங்களுக்காகப் பயன்படுத்துவதில் எதிர்க் கட்சியான ஐக்கிய தேசியக் கட்சியும், அதிபர்மீது அதிருப்தி கொண்டுள்ள ஜாதிக விமுக்திப் பெரமுனவும் முனைந்து நிற்கின்றன.

அதிலும் குறிப்பாக அண்மைக்காலங்களில் ராஜபக்‌ஷேயின் அரசியல் அதிரடிகளால் சிதிலமாகிவிட்டிருக்கும் எதிக்கட்சியான ஐக்கியதேசியக்கட்சி சரத் பொன்சேகாவை எதிர்வரும் அதிபர்தேர்தலில் ஆதரிக்க முன்வந்துள்ளது. ஜேவிபியும் சில நிபந்தனைகளுடன் பொன்சேகாவை ஆதரிக்கும் முடிவில் இருப்பதாகக் கோடிகாட்டுகின்றன!

கொழும்பில் நிலமை இவ்வாறிருக்க,

உலகின் ஒரேயொரு ‘காவல்காரன்’ தானே என்னும் இறுமாப்பில் ஆப்கானிஸ்தான், ஈராக் என்று தன் கைவரிசையைக் காட்டிவந்த அமெரிக்காவுக்கு ……

அதிலும் தொடர்ந்து வட-கொரியா, ஈரான் ஆகிய நாடுகளைப் பணியவைக்கப் பகீரதப்பிரயத்தனம் செய்துவரும்

அமெரிக்காவுக்கு………….,

‘சுண்டைக்காய்’ நாடான இலங்கை…….. சீனாவின் துணையோடும், இந்தியாவின் ஆசியோடும், சற்று அதிகமாகவே ‘வாலாட்டுவது’ பிடிக்கவில்லை.மேற்குலக நாடுகளின் கோரிக்கைகளைத் தட்டிக்கழித்ததோடு அவை இலங்கைமீது கொண்டுவந்த மனித உரிமை மீறல்களுக்கான கண்டனங்களையும் இந்தியா , கியூபா மற்றும் தென்னாபிரிக்கா போன்ற நாடுகளின் உதவியோடு முறியடித்ததையும் அது மறந்துவிடவில்லை.

ஈழத்தமிழர்களைக் கொல்வதற்கு ஆயுதங்களை வழங்கியும் , அவர்களது விடுதலைப் போராளி இயக்கத்தைப் ‘பயங்கரவாதிகள்’ எனப் பட்டியலிட்டு அவர்களைத் தனிமைப்படுத்தவும் உதவிய இந்த ‘உலக மகா சண்டிய’’ருக்கு, ராஜபக்‌ஷே ‘மூக்கில் தும்பைவிட்டு’ ஆட்டுவது பிடிக்குமா ? என்ன ?!

அதற்குக் காலம் பார்த்திருந்த அமெரிக்கா, சரத் பொன்சேகாவின் ‘பச்சை அட்டை’ விவகாரத்தின் மூலம் அவரைத் தனது வழிக்குக் கொண்டுவரத் திட்டம் தீட்டியது.

இதனால், ‘பச்சை அட்டை’க்காக அமெரிக்கா சென்ற சரத், அங்கிருந்து அதிபர் தேர்தலுக்கான ‘பச்சை கொடி’யுடன் நாடுதிரும்பினார்.

உலகின், பல முன்னாள் மற்றும் இந்நாள் ராணுவ-சர்வாதிகார நாடுகளுக்கும், முடியாட்சி தேசங்களுக்கும் ஆபத்பாந்தவனாக விளங்குவதில் மகிழ்ச்சியடையும் இந்த ‘மக்களாட்சி’யின் மகிமை போற்றும் நாட்டுக்கு…. இப்போது இலங்கையின் ராணுவத் தலைவர் ஒருவர் கிடைத்திருப்பது இரட்டை மகிழ்ச்சி தரும் விடயமல்லவா?

அமெரிக்காவிலிருந்து இலங்கை திரும்பியதும், தனக்கு வழங்கப்பட்டிருந்த பதவியைத் துறந்த சரத், ராஜபக்‌ஷேயின் அரசுக்கெதிராக பதினாறு அம்சப் பட்டியலொன்றினையும் தயாரித்து அளித்துள்ளார். அதில் முதல் பதின்மூன்றும் முற்றுமுழுதாக அவரது பதவி பற்றியதே. இறுதியாக உள்ள மூன்றிலும், இடம்பெயர்ந்துள்ள தமிழர் நலன்கள் மற்றும், இலங்கையில் வாழும் தமிழர்களது அரசியல் உரிமைகள் விரைவில் தீர்க்கப்படவேண்டும் என்பனவும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

இவைகூட, சுமார் ஐந்து மாதங்களுக்கு முன்னர்… அவர் ஈழத்தமிழர்கள் குறித்துக் கொண்டிருந்த எண்ணத்திற்கும், வெளியிட்ட கருத்துகளுக்கும் நேர்மாறானதாக- பதவியை அடைவதற்கு தமிழர்கள் பற்றிப் பேசியே ஆகவேண்டும் என்னும் நிர்ப்பந்தங்காரணமாக இடம்பெற்றிருப்பதாகவே தெரிகிறது.

இதில் உள்ள நேர்மை பற்றி, கடந்த சில வருடங்களாக அவரது ராணுவத் தலைமையின் கீழ் செயலாற்றிய இலங்கை அரசபடைகளின் நடவடிக்கைகளை அனுபவித்த; இப்போது எஞ்சியிருக்கும் (!)ஈழத் தமிழர்கள் நன்கு அறிவார்கள்.

அவர்களைப் பொறுத்த மட்டில்……

“தமிழர்களுக்கு எது செய்யவேண்டும் என்பது எனக்குத் தெரியும்…. அவர்கள் நினைப்பதை எல்லாம் நான் வழங்கிவிட மாட்டேன்” என்று திமிர்த்தனமாகப் பேசிய ராஜபக்‌ஷவும்;

“இலங்கையில் தமிழர்கள் தங்களுக்கென எவ்வித தனியான உரிமைகளையும் பெற்றிருக்கவில்லை. அவர்கள் சிங்களரோடு இணங்கி வாழப்பழகவேண்டும்” என்னும் தொனியில் கருதுத் தெரிவித்த பொன்சேகாவும் ஒரே முகம் கொண்ட இருவர்தாம்.

என்றாலும்,

‘ஆடுகள் மோதிக்கொண்டால்…… ஓநாய்க்குக் கொண்டாட்டம்’ என்னும் பழமொழி ஒன்று இருப்பதால்…..

ஓநாய்கள் மோதிக்கொள்ள ஆரம்பிக்கும் போது; ஒருவேளை ‘ஆடுகள்’ தப்பி விடுதலை அடையக்கூடுமோ ? என்னும் ஒருவித ‘நப்பாசை’ என் மனதில், துளிர்விடத்தான் செய்கிறது!

எதற்கும் பொறுத்திருந்துதான் பார்ப்போமே.

நன்றி: ஈழநேஷன்

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Category: Articles

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*